- Vogels van A tot Z - Baardmannetje
In deze serie schrijf ik over de vogels die ik waargenomen heb en ga ze af van A tot Z. Zo kan het gebeuren dat je een bepaalde vogel met een letter mist. Ik heb deze dan zelf gewoonweg niet vast kunnen leggen en wie weet prop ik deze er later nog tussen.
Deze keer gaat mijn spreekbeurt over de baardmannetje, of hét baardmannetje, zoals de meeste nederlanders het noemen. In latijn, Panurus biarmicus.
Het vrouwtje is als vele andere vogels neutraal van tonen. Zij hoeft het niet van haar looks te hebben. Het mannetje is gelijk herkenbaar waar de benaming vandaan komt. Met zn zwarte baardachtige tekening rond zn bek is zeker het mannetje herkenbaar in het riet.
Vroeger werd deze vogel ook wel baardmees genoemd, maar de wetenschap is toch van mening dat er meer bloed uit de leeuwerik familie komt. Dus.
Het geluid van het baardmannetje, ondanks dat het een zangvogel is, wordt er niet heel erg gezongen. Alsof je met een metaal voorwerp op een hol glazen buisje tikt. Dat is kortweg omschreven waar je op moet letten wanneer je in rietlanden loopt.
Balancerend tussen 2 rietstengels is het, wanneer hij of zij wat omhoog klimt makkelijk te herkennen.
Vaak in groepjes zwermt het door de rietlanden heen. een gezellig gekwetter. Het baardmannetje is een jaarvogel. Het trekt niet naar het zuiden. Om de kou te kunnen overleven kruipen ze in de winter dicht tegen elkaar aan op een rietstengel om warm te blijven
Het diner bestaat uit spinnetjes en insecten, maar swinters wordt er vooral rietzaad gegeten. In de winter verandert de maag van het kleine vogeltje. Er vormt zich een spier om de maag heen om de zaden kunnen verwerken. Ook eet het vogeltje af en toe kleine steentjes, zodat er meel in de maag gemaakt kan worden. De steentjes helpen de zaden vermalen. In de zomerperiode draait dit proces om, verdwijnt de spiermasse. Krijgt ie weer een papbuik en kunnen er weer spinnetjes en insecten gegeten worden. Dit is dan de reden dat een late vorstperiode funest voor het vogeltje kan zijn.
Een aantal jaren terug hadden vogelaar Nico de Haan (leuke naam voor een vogelaar) en schrijver en ras-pessimist Hans Dorrestijn een gelijknamig televisieprogramma, waar ze als de baardmannetjes samen op zoek naar vogels gingen in diverse gebieden.
Dank voor het lezen, volgende keer gaat het over de bergeend
Deze keer gaat mijn spreekbeurt over de baardmannetje, of hét baardmannetje, zoals de meeste nederlanders het noemen. In latijn, Panurus biarmicus.
Het vrouwtje is als vele andere vogels neutraal van tonen. Zij hoeft het niet van haar looks te hebben. Het mannetje is gelijk herkenbaar waar de benaming vandaan komt. Met zn zwarte baardachtige tekening rond zn bek is zeker het mannetje herkenbaar in het riet.
Vroeger werd deze vogel ook wel baardmees genoemd, maar de wetenschap is toch van mening dat er meer bloed uit de leeuwerik familie komt. Dus.
Het geluid van het baardmannetje, ondanks dat het een zangvogel is, wordt er niet heel erg gezongen. Alsof je met een metaal voorwerp op een hol glazen buisje tikt. Dat is kortweg omschreven waar je op moet letten wanneer je in rietlanden loopt.
Balancerend tussen 2 rietstengels is het, wanneer hij of zij wat omhoog klimt makkelijk te herkennen.
Vaak in groepjes zwermt het door de rietlanden heen. een gezellig gekwetter. Het baardmannetje is een jaarvogel. Het trekt niet naar het zuiden. Om de kou te kunnen overleven kruipen ze in de winter dicht tegen elkaar aan op een rietstengel om warm te blijven
Het diner bestaat uit spinnetjes en insecten, maar swinters wordt er vooral rietzaad gegeten. In de winter verandert de maag van het kleine vogeltje. Er vormt zich een spier om de maag heen om de zaden kunnen verwerken. Ook eet het vogeltje af en toe kleine steentjes, zodat er meel in de maag gemaakt kan worden. De steentjes helpen de zaden vermalen. In de zomerperiode draait dit proces om, verdwijnt de spiermasse. Krijgt ie weer een papbuik en kunnen er weer spinnetjes en insecten gegeten worden. Dit is dan de reden dat een late vorstperiode funest voor het vogeltje kan zijn.
Een aantal jaren terug hadden vogelaar Nico de Haan (leuke naam voor een vogelaar) en schrijver en ras-pessimist Hans Dorrestijn een gelijknamig televisieprogramma, waar ze als de baardmannetjes samen op zoek naar vogels gingen in diverse gebieden.
Dank voor het lezen, volgende keer gaat het over de bergeend